مي گن با احساسات لطيف که نميشه زندگي کرد!و يا خيلي چيزاي ديگه ميگن.اما اين گفتنا همش يه بهانه ست.بهانه اي ازجنس ناباوري.ازجنس اون چيزيکه نمي ذاره حرفاي قلبامونو بگيم!بياييدباورکنيم که اگه اسمون قلبامونم مثل اسمون شهرمون تيره شده وديگه ابي نيست اما اصل؛زمين قلبامونه که بايدهميشه خون عشق توش جريان داشته باشه.کسي چه ميدونه شايد هممون يه روز به اين باور رسيديم ..
همون تنهاترينم که دلم رو به عشق تو سپردم
تو همون اميد بودنی که به اميد تو هنوز نمردم
من همون خيلی ديوونم که هميشه عاشقت ميمونم
تو همون معشوق نابی که روز و شب اسمتو ميخونم
من همون خسته ترينم که ديگه طاقت دوريتو ندارم
تو همونی که آرزومه دست تو دست گرم تو بذارم
من همون دريای دردم که ميخوام دورت بگردم
تو همونی که اگه بخندی منم با خنده هات ميخندم
من همون عاشق ترينم که اگه بخوای واست ميميرم
تو همون فرشته نجاتی که يه روز ميای و نميذاری من بميرم
من همون بدون ماهم که حتی ستاره هم ندارم
تو همون ماه و ستارم که با تو ديگه هيچی کم ندارم
تو هوای تازه عشق نفسم داره ميگيره
عاشقم اما از اين عشق دل من داره ميميره
فاصله را تو یادم دادی.وقتی با لبخند.دور شدی از من
عکاس بهتر از ما فاصله را میفهمید.تو در عکس نیستی
فاصله یعنی تو .امااگر شاید،اما گناه من نبود
اگر تو را برای من ننوشتند
شاید من اشتباه کردم
اما اگر شاید نبود
حتما گناه من نبود
تو را با فاصله برای من نوشتند
گوهر خود را مزن بر سنگ اگر نالایقی صبر کن پیدا شود
